نقش کریدور شمال- جنوب در اقتصاد حمل و نقل کشور
ترانزیت در حمل و نقل، یکی از مهترین زیربخش های اقتصاد می باشد. به طوری که یکی از شاخص های اصلی در اقتصاد جهانی، حمل و نقل و به خصوص ترانزیت در کشورهاست. امروزه بخش اعظم تجارت بین المللی از طریق دریاها و اقیانوسها به عنوان شاهراه ارتباطی جهانی و ارزان ترین شیوه حمل و نقل انجام می شود. امکان دسترسی به آب های آزاد جهان یکی از عوامل رشد اقتصادی کشورها می باشد. فرصت طلایی ترانزیت سوخت از کشور به دلیل وجود ذخائر نفت و گاز آسیای میانه (ترکمنستان و قزاقستان و تا حدودی ازبکستان)، حضور ایران در بلوک اقتصادی اکو و موقعیت ترانزیتی ایران به علاوه افزایش قیمت جهانی نفت در سال های اخیر، اهمیت ترانزیت مواد سوختی از ایران را طی دهه جاری بسیار متمایز از گذشته نموده است. کشورهای نفت خیر همسایه شمالی ایران از طریق خطوط راه آهن و جاده امکان دسترسی به بنادر شهید رجایی و امام خمینی واقع در خلیج فارس و در نتیجه آب های آزاد را دارند. بندر چابهار نیز به عنوان تنها بندر تجاری سواحل شرقی کشور که به دریای عمان راه داشته و با توجه به اینکه نزدیکترین بندر به جمهوری های قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان است، می تواند سهم مناسبی از ترانزیت سوخت این کشورها را بر عهده بگیرد. در سال 2006 حدود 6/5 میلیون تن محصولات نفتی و غیر نفتی از طریق ایران ترانزیت شده که حدود 58 درصد وزن این محصولات مربوط به تولیدات نفتی بوده و همچنین حدود 6 میلیون تن از تولیدات نفتی از طریق سوآپ (Swop) از ایران جابجا شده است که در مجموع این اعداد به 6/11 میلیون تن می رسد که 28 درصد رشد را نسبت به سال قبل از آن نشان می دهد. 80 درصد این محصولات از طریق جاده و مابقی از طریق راه آهن جابجا شده است. این در حالی است که ترانزیت کالاهای نفتی متأسفانه فقط 4/0 درصد و کالاهای غیر نفتی 13 درصد و سوآپ 42 درصد رشد داشته است.
یکی از زیربخش های مهم سیستم های حمل و نقل، ترانزیت است. طول شبکه بزرگراه های آسیایی بالغ بر 140 هزار کیلومتر است که از 32 کشور عبور می کند. 11000 کیلومتر از این شبکه (حدود 8 درصد) در ایران قرار دارد که نشان دهنده پتانسیل بسیار بالای ایران برای ترانزیت کالا می باشد. امروزه بخش اعظم تجارت بین المللی از طریق دریاها و اقیانوسها به عنوان شاهراه ارتباط جهانی و ارزانترین شیوه حمل و نقل انجام می شود. از این رو امکان دسترسی به آب های آزاد جهت انتقال سریع و ارزان بار به اقصی نقاط دنیا، یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در رشد اقتصادی هر کشوری است. کشور ایران به علت دسترسی به آبهای آزاد از طریق خلیج فارس و دریای عمان دارای اهمیت ویژه و فرصت طلایی مناسبی برای بسیاری از کشورهای همسایه شمالی خود است که از طریق راه های اصلی و راه آهن (شبکه حمل و نقلی) ایران می توانند مواد و تولیدات نفتی و غیر نفتی خود را به هر نقطه جهان انتقال دهند. لذا شبکه راه های ( جاده ای و ریلی) کشورمان دارای اهمیت ویژه ای در اقتصاد این کشورها و در رأس آن اقتصاد ملی می باشد. ایران به علت واقع شدن در کریدور جنوبی آسیا و همچنین کریدور شمال- جنوب، دارای جایگاه ویژه ای در ترانزیت کالا و مسافر می باشد و همچنین به علت وجود پتانسیل های بالا در ترانزیت کالا از جمله وجود 10 ترمینال فعال در ترانزیت از آسیای میانه و اروپا به کشور (بر اساس شبکه جاده ای آسیا- اروپا) می تواند نقش ارزنده ای در جذب کالاهای ترانزیتی داشته باشد.

تصویر شماره 1. ترمینالهای فعال کشور در ترانزیت کالا و مسافر
وجود ذخایر عظیم نفتی کشورهای همسایه شمالی و نیاز این کشورها به دسترسی آبهای آزاد برای عرضه جهانی مواد نفتی خود، یکی دیگر از پتانسیل های مهم کشور است. ایران می تواند جریان ترانزیت مواد سوختی از کشورهای آسیای میانه به آبهای آزاد را از طریق بنادر اصلی خود در جنوب مانند بندر شهید رجایی، بندر امام خمینی و بندر چابهار برقرار نماید.
این وبلاگ در مورد پایانه ها و مشکلاتی که در راه ترانزیت و راههای کاهش تشریفات قانونی وجود دارد.به تبادل وتنویر افکار خواهد پرداخت.